Parkingi turystyczne – przyczynek do nowej Strategii Rozwoju Warszawy 2024+

Parkingi już dawno stały się kluczowym problemem dla władz dużych turystycznych miast. Na całym świecie urbaniści analizują strukturę przestrzenną, zwyczaje parkingowe mieszkańców a także zapotrzebowanie na miejsca postojowe dla przyjezdnych, aby z wyprzedzeniem szukać rozwiązań problemów i projektować nowe parkingi optymalnie służące mieszkańcom i ich gościom. Tak się dzieje w większości europejskich metropolii. Wyjątkiem jest Warszawa, która nie tylko nie projektuje, ale neguje potrzebę tworzenia parkingów.

Warszawa nie posiada długofalowej strategii związanej z rozwojem ruchu turystycznego i dostosowaniem miasta do konieczności przyjęcia tysięcy autokarów turystycznych rocznie. Kilka lat temu Ratusz, odpowiadając na pytania o plany dotyczące budowy parkingów dedykowanych autokarom turystycznym, odwoływał się do Strategii Rozwoju #Warszawa2030, w której zapisy polityki parkingowej były potraktowane bardzo enigmatyczne. Obecne w poprzedniej Strategii Rozwoju Warszawy 2020 zapisy o udostępnieniu turystom zmotoryzowanym systemu podziemnych parkingów zlokalizowanych w pobliżu atrakcyjnych turystycznie punktów miasta (nie dotyczył ten zapis parkingów dla autokarów) całkowicie zostały wyeliminowane. Nie była przewidziana budowa podziemnych parkingów stricte turystycznych, gdyż (jak argumentował wiceprezydent Warszawy Jacek Wojciechowicz w odpowiedzi na interpelację 611/2015): „Byłoby to przedsięwzięcie niezgodne z obowiązującą Strategią zrównoważonego rozwoju systemu transportowego Warszawy do 2015 r. i na lata następne z 9 lipca 2009 r. Przewidywane były docelowo tylko tzw. parkingi strategiczne dla autokarów turystycznych poza centralnymi rejonami Warszawy.” Sam fakt, że ani jeden ze strategicznych miejskich dokumentów nie zawiera wzmianki o podziemnych parkingach turystycznych budzi w najlepszym razie zdziwienie.

A powinno to mocno niepokoić skoro Warszawa szczyci się dynamicznym rozwojem ruchu turystycznego i już teraz deficytem miejsc postojowych dla mieszkańców oraz brakiem parkingów podziemnych. Tymczasem rozpoczęły się prace nad Strategią Rozwoju Warszawy 2040+ i nad kolejnym planem ogólnym. Prawdopodobieństwo, iż zostaną w tych dokumentach przewidziane parkingi turystyczne, jest nikłe biorąc pod uwagę dotychczasową politykę w tym zakresie.

Może trudno porównywać Warszawę i np. Paryż, ale przecież obydwa miasta podlegają tym samym procesom i zmagają się z podobnymi problemami dotyczącymi rozwoju ruchu turystycznego. W dodatku Warszawę odwiedza średnio tylko o połowę mniej turystów niż Paryż. Tymczasem obydwa miasta dzieli kosmiczna przepaść infrastrukturalna. Paryski system dla autokarów turystycznych składa się z trzech elementów: przystanków, parkingów krótkoterminowych i parkingów długoterminowych. Umiejscowienie poszczególnych części sytemu współgra z lokalizacją głównych obiektów turystycznych i istniejącej infrastruktury. Według danych szacunkowych w szczycie sezonu po Paryżu porusza około 800 – 1000 autokarów dziennie. Przygotowanych jest dla nich 430 miejsc z czego niemalże 200 na parkingach krótkoterminowych, gdzie czas postoju ograniczony jest do trzech godzin. Zlokalizowane one są w pobliżu najważniejszych i najbardziej popularnych obiektów turystycznych. Wieża Eiffla obsługiwana jest głównie przez te znajdujące się wzdłuż Avenue Joseph Bouvard i Avenue Gustave Eiffel. Szczególnie skrupulatnie służby parkingowe pilnują tam maksymalnego czasu postoju. Większość autokarów odwiedza również jeden z największych podziemnych parkingów, zlokalizowany pod muzeum słynnego Pałacu Luwr, gdzie dla autobusów przygotowano poziom mieszczący ok. 80 autokarów. Również tam czas postoju ograniczony jest do trzech godzin. Popularnym miejscem są stanowiska postojowe wzdłuż Cours la Reine skąd bardzo blisko do placu Concorde i Pól Elizejskich. Wzgórze Montmarte z Bazyliką Sacré-Ceur dostępne jest z przystanku zlokalizowanego przy Boulevard de Rochechouart 45 (w pobliżu znajduje się również słynny plac Pigalle). Parkingi długoterminowe znajdują się w większej odległości od centrum. Największy o pojemności 80 autokarów zlokalizowany jest w pobliżu hali Bercy na południowym wschodzie miasta, tuż przy obwodnicy. Po przeciwnej stronie, przy Place du Général Koenig, znajduje się drugi duży parking Pershing. Pozostałe mają pojemność od dwóch do ośmiu autokarów i znajdują się w różnych punktach Paryża. W większości europejskich metropolii system parkowania w ścisłym centrum zazwyczaj opiera się na przystankach turystycznych. W Paryżu przystanki nie są najważniejszym elementem infrastruktury, co jest możliwe ogromnym parkingom podziemnym, polityce ograniczającej ruch pomiędzy przystankami i parkingami oraz dzięki miejscom na parkingach długoterminowych poza ścisłym centrum, z których turyści się przemieszczają bardzo dobrze rozbudowaną siecią metra i kolejek dojazdowych. To pozwala na szybkie zwiedzanie bez potrzeby poruszania się autokarem. Korzystanie z tego sytemu jest oczywiście płatne, ale w prosty sposób można kupić wjazdówki. Paryski system ma za zadanie zminimalizowanie ruchu autokarów i jednocześnie zapewnienie komfortu mieszkańców.

A teraz jak to wygląda w Warszawie? Na terenie miasta są nieliczne miejsca postojowe dla autokarów w kilku strategicznych lokalizacjach: przy Parku Fontann na Wybrzeżu Gdańskim, na Placu Defilad (tam jest parking przeznaczony dla samochodów osobowych i autokarów, brak jest jednak wyznaczonych stanowisk dla autokarów, zaś większa ilość stanowisk może zostać przygotowana po wcześniejszym uzgodnieniu telefonicznym), na ul. Myśliwieckiej czyli przy Łazienkach, pod wiaduktem Mostu Śląsko-Dąbrowskiego czyli na Mariensztacie (gdzie zapotrzebowanie na miejsca jest wielokrotnie większe). Jest też kilka miejsc na ul. Świętojerskiej, pod Muzeum Narodowym, na pl. Teatralnym, na Anielewicza przy Muzeum POLIN, na Bonifraterskiej przy Stadionie Polonii, na Matejki przy Sejmie, na pl. Grzybowskim (przy Twardej), przy CNK, na Targowej przy Muzeum Pragi, na pl. Piłsudskiego i między Żurawią a Nowogrodzką. Każda z tych lokalizacji to 2-3 miejsca (maksymalnie 15), zaś zatrzymanie się tam w sezonie graniczy z cudem. Świetnym przykładem jest parking pod wiaduktem Mostu Śląsko-Dąbrowskiego, z którego autokary się wręcz wylewają oraz CNK – autokary turystyczne parkują gdzie popadnie na całym Powiślu.

Stanisław Skibiński